Zobaczyć Neapol i umrzeć? Raczej uciec z Neapolu i przeżyć – zdaje się sugerować Elena Ferrante, włoska pisarka, której cykl powieściowy o trudnej kobiecej przyjaźni robi zawrotną światową karierę
Kim jest Elena Ferrante, wie zapewne jedynie sama Elena Ferrante – ta najgłośniejsza chyba współczesna włoska powieściopisarka ściśle chroni swoją prywatność. Oficjalnie nie są znane ani jej prawdziwe imię i nazwisko, ani data urodzenia, ani miejsce zamieszkania, ani nawet płeć. Tego rodzaju kamuflaż to w dzisiejszych czasach rzadka ekstrawagancja (by przywołać tu Thomasa Pynchona, którego anonimowość to już amerykańskie dobro narodowe), ale Ferrante pozostaje konsekwentnie ukryta. Można tylko przypuszczać, że prawdopodobnie jest kobietą urodzoną w Neapolu w latach 40.
Debiutowała na początku ostatniej dekady zeszłego stulecia, od pewnego czasu jej pisarstwo robi też zawrotną karierę poza Italią, szczególnie w świecie anglojęzycznym. Do Polski sława Ferrante dotarła za sprawą jej monumentalnego cyklu powieściowego „Genialna przyjaciółka”. Dotąd ukazały się u nas trzy części tej czterotomowej serii – poza książką pierwszą, od której cały cykl bierze swój tytuł, również „Historia nowego nazwiska” i świeżutko wydana „Historia ucieczki”.