W jednej z kluczowych scen „Artysty i modelki” podstarzały malarz tłumaczy pozującej mu piękności sens ryciny Rembrandta. Mężczyzna podziwia holenderskiego malarza za umiejętność dostrzeżenia głębi w zwyczajnej scence z życia współczesnych mu ludzi. Na podobnej zasadzie relację między bohaterami potrafi uwznioślić także Fernando Trueba.
Reżyser „Artysty…” zaburza klarowny początkowo układ mistrz – uczennica. Ewolucja relacji między bohaterami odsyła do znakomitej „Opowieści zimowej” Erica Rohmera. W tamtym filmie pewien intelektualista objaśniał znajomej fryzjerce filozofię Pascala, by zorientować się, że prawdopodobnie rozumie francuskiego myśliciela gorzej od niej. Rzeźbiarz Marc początkowo chciałby po prostu, aby krągłe kształty jego niewykształconej podopiecznej przysłoniły lufy nazistowskich karabinów. Sympatyzująca z hiszpańskimi partyzantami Merce tylnymi drzwiami wpuszcza jednak do pracowni Marca powiew historii. Jeszcze ważniejsza zmiana dokonuje się w życiu osobistym artysty. Zainspirowany pięknem kobiety Marc raz jeszcze sięga po dłuto i wydaje ostatnie tchnienie gasnącego talentu.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.