"American Hustle": Przekręt w przekręcie

Ten film miał nakręcić Ben Affleck, lecz po sukcesie oscarowej „Operacji Agro” propozycji nie przyjął. Za kamerą ostatecznie stanął David O. Russell, zebrał znajomą ekipę i po prostu rozbujał na planie imprezę. Nie dbając zbytnio o zawijasy scenariusza, spuścił swoją dziarską drużynę aktorską z łańcucha i pozwolił wszystkim na pajacowanie. I tak anarchistyczna energia zderzona zostaje z posuniętą do skrajności, nierzadko karykaturalną stylizacją, od zapachu lakieru robi się duszno, dawne szlagiery biją z głośnika, a całe to poliestrowe szaleństwo przyprawia o zawrót głowy.

Russell, choć Oscary jeszcze nierozdane, już tryumfuje. Deszcz nominacji, świetne recenzje, poklepywanie po plecach i cmokanie ustami. Zdecydowanie na wyrost, ale cóż poradzić, skoro tę istną cyrkową sztuczkę ogląda się znakomicie, nawet będąc świadomym jej licznych niedociągnięć. Trik zasadza się na inscenizacyjnym nieumiarkowaniu – peruki są tutaj fikuśne, dekolty sięgają pępka, a aktorskie szarże zbijają się w dwugodzinny ciąg skeczy. Na dalszy plan zepchnięto tym samym scenariusz, bo choć sama historia, inspirowana zresztą faktami, wygląda na papierze na prawdziwy fajerwerk, potraktowana jest jako zło konieczne, tło dla istnego kabaretu hołdującego fiksacji reżysera. A szkoda, bo mógł z „American Hustle” wyjść kawał filmu sensacyjnego, rzecz dotyczy wszak przekrętu w przekręcie. Niejaki Irving Rosenfeld, nowojorski specjalista od wyłudzania mamony, zostaje złapany na gorącym uczynku. Agent FBI, który założył na ręce kajdanki Irvingowi i jego kochance, proponuje układ – konto obojga będzie czyste jak łza, jeśli pomogą mu przyskrzynić paru kolesi z branży. Z początku niewielka akcja szybko przeradza się w krucjatę i agent Di- Maso ostrzy zęby na skorumpowanych ludzi polityki.