Dwaj mistrzowie brytyjskiej fantastyki – Terry Pratchett i Stephen Baxter – łączą siły i tworzą powieść godną swoich talentów - "Długa Ziemia".
To odkrycie zmieniło świat na zawsze – istnieje nieskończenie wielka liczba Ziem. Podobnych do siebie, a jednocześnie zupełnie innych. Na każdej nich ewolucja potoczyła się nieco inaczej. I na każdą można przedostać się za pomocą banalnie prostego urządzenia, zwanego krokerem. Ludzie zaczęli więc znikać z Ziemi Podstawowej. Na równoległych światach szukali szczęścia i bogactwa, uciekali przed sprawiedliwością, albo po prostu pragnęli przygody. Ale wszystkim światom zagraża śmiertelne niebezpieczeństwo. Jego naturę może poznać jedynie dwóch śmiałków: Joshua Valiente, naturalny „kroczący”, zdolny przemierzać Ziemie bez pomocy techniki, oraz Lobsang – Tybetańczyk reinkarnowany w postaci komputerowego programu.
Kup książkę "Długa ziemia"
Pomysł na „Długą Ziemię” dojrzewał w głowie Pratchetta od lat. Pierwowzorem książki było opowiadanie „The High Meggas” z 1986 roku. W niewydanym jeszcze w Polsce zbiorze krótkich form prozatorskich „A Blink of the Screen” Pratchett wspomina, że po wysłaniu do wydawcy „Koloru magii”, pierwszej części cyklu o Świecie Dysku, potrzebował chwili oddechu. Napisał opowiadanie – czuł nawet, że ma ono spory potencjał – ale gotowy tekst trafił do szuflady na ćwierć wieku. W tym czasie czytelnicy fantasy (i nie tylko) oszaleli na punkcie Świata Dysku. Cykl przyniósł brytyjskiemu pisarzowi zasłużoną sławę i pieniądze. Ale i Długa Ziemia w końcu doczekała się swoich odkrywców. Kilka lat temu Pratchett podczas spotkania ze Stephenem Baxterem rozwinął koncepcje, które zawarł w „The High Meggas”. Postanowili rozwinąć je wspólnie. Lepszego współautora „Długiej Ziemi” Pratchett wybrać chyba nie mógł. „Zawsze uważałem, że to najwybitniejszy brytyjski autor hard SF”, napisał o Baxterze.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.