Nowe powieści Tillera i Knausgarda

Dlaczego Carla Frodego Tillera nazwano anty-Knausgardem? Pewnie dlatego, że dzisiaj nic nie może obyć się bez etykiet. Na rynku wydawniczym nie da się już funkcjonować bez powiązań z innymi. Bywa się najwyżej czyimś mniej lub bardziej udanym naśladowcą, kontynuatorem, zaprzeczeniem, względnie konkurentem do tytułu króla literatury gatunkowej. Podpinanie nazwisk mniej znanych pisarzy pod nazwiska literackich gwiazd pozwala podnosić sprzedaż, ale ma też swój efekt uboczny: pozostawia czytelnika w ponurym przeświadczeniu, że w literaturze wszystko, co ważne, już się wydarzyło, teraz nadszedł czas ciągłych imitacji, bezrefleksyjnego odbijania doskonale skrojonych szablonów. Czy tak jest, trudno rozstrzygnąć, zawsze jednak przyjemniej wierzyć, że literatura to coś więcej niż sztance i schematy.