"Żyła sobie baba" nie jest ani widowiskiem militarno-historycznym, ani też filmem traktującym o stosunkach obywatel – władza. Jest to raczej opowieść o relacji człowieka z człowiekiem.
Bez baby takiej, jak ją przedstawia Smirnow, nie byłoby Rosji. To ona, prosta kobieta, dźwiga na barkach rosyjski los, a im jest jej ciężej, im więcej ciągnie za sobą dzieci, wnuków, zapijaczonych mężów, tym bardziej stara się iść dalej. Warwara, główna bohaterka filmu „Żyła sobie baba”, mieści się w tej nazbyt oczywistej metaforze, lecz dzięki niewątpliwemu talentowi twórcy jednocześnie pozostaje trochę obok. Jest zbyt naiwna, za bardzo oderwana od rzeczywistości, by stać się stuprocentowym wcieleniem mitu. Takie ustawienie postaci pozwoliło Smirnowowi zejść z poziomu nostalgicznej symboliki i przenieść się w sferę konkretu. Akcja „Baby…”obejmuje najtragiczniejszy w dziejach Rosji okres. Pierwsza scena rozgrywa się w1909 r. i pokazuje ślub ubogiej Warwary z synem bogatego chłopa. W kolejnych latach życia dziewczyny krajem wstrząsa najpierw wiadomość o wybuchu wojny, potem o początku rewolucji, aż wreszcie o wojnie domowej. Wszystkie te wydarzenia Smirnow pokazuje wyłącznie oczami Warwary, która praktycznie nie opuszcza swojej wioski.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.