My dopiero powoli odkrywamy Šabacha – Czesi go uwielbiają. W każdej właściwie księgarni jego powieści mają oddzielną półeczkę. Niby są to historie z życia wzięte, podlane po równo ironią i sentymentem, tak proste, że – zdawałoby się – każdy może je napisać.
Jest ich dwóch – trochę jak w bajce. Spokojny i refleksyjny Arnošt prowadzi zapyziały antykwariat, maniakalny furiat Evžen maluje obrazy. Spotykają się w gospodzie „Cisza”, wktórej, jak w każdej porządnej czeskiej gospodzie, goście drą się wniebogłosy przy piwie i sznapsie. Mają po 60 lat. Czy życie właśnie się kończy, czy może to dopiero początek atrakcji? Sytuację podsumowuje inny stały bywalec „Ciszy”, fotograf Šámal: „Jezusie kochany! Jak ja się cieszę, że już nie muszę współżyć!”.
My dopiero powoli odkrywamy Šabacha – Czesi go uwielbiają. W każdej właściwie księgarni jego powieści mają oddzielną półeczkę. Niby są to historie z życia wzięte, podlane po równo ironią i sentymentem, tak proste, że – zdawałoby się – każdy może je napisać. Nic z tego. To iluzja doskonała i z pewnością żadne ciepłe kluchy.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.