Muzykę studiował w Warszawie, potem w Berlinie i Wiedniu. Debiut na wielkiej scenie w Paryżu w 1888 r. okrzyknięto sensacyjnym i nieziemskim. Podobała się jego gra, ale i artystyczne emploi, które czarowało zwłaszcza panie. Muzyczna kariera przyniosła mu sławę i pieniądze, które wykorzystał dla Polski.

W 1910 r. sfinansował odsłonięcie pomnika grunwaldzkiego w Krakowie, a po wybuchu I wojny światowej stworzył Komitet Generalny Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce. Organizował wiece i spotkania połączone z koncertami, podczas których promował sprawę polską. Mówi się, że to dzięki niemu wśród słynnych 14 punktów prezydenta Wilsona, określających warunki przyszłego pokoju, znalazł się także ten dotyczący niepodległej Polski. Przede wszystkim jednak Paderewski zdołał w kluczowym momencie odzyskania niepodległości pogodzić zwaśnione stronnictwa (sam nie identyfikował się z żadnym i mówił, że wierny jest jedynie Polsce). Muzyka była dla niego ważnym nośnikiem narodowej kultury. Nie wypada nie wspomnieć jego „Fantazji polskiej” na fortepian i orkiestrę, „Symfonii h-moll” zw. Polonia czy ludowych „Tańców polskich”.

Zobacz, kto jeszcze znalazł się na naszej liście: