Reżyser, który większą sławę zdobył jako DJ o pseudonimie Mr. Oizo, dokonał nieudolnej próby przeniesienia na ekran umiejętności nabytych na scenie. W zamierzeniu „Wrong” miał stanowić bowiem żywiołowy miks komedii i thrillera, wyobraźni Lyncha i brawury braci Coen. Końcowy efekt tych zabiegów bardziej niż z ekranowym hitem kojarzy się jednak z wizualną kakofonią, która najpierw męczy i irytuje, by ostatecznie pozostawić w stanie zupełnej obojętności.
W swoim nowym filmie Dupieux nie wykorzystał szansy na zdyskontowanie sukcesu iskrzącej się absurdalnym humorem „Opony”. We „Wrong” atrakcyjny wydaje się wyłącznie wyjściowy pomysł. Dupieux przedstawia na ekranie wiele epizodów z życia Dolpha Springera – mężczyzny zmagającego się z rzeczywistością, której reguł nie rozumie. Podczas obserwowania coraz bardziej zdezorientowanego bohatera można początkowo odnieść wrażenie, że właśnie takie historie opowiadałby Franz Kafka, gdyby tylko natura nie poskąpiła mu poczucia humoru.
Towarzyszący tej wizji czar bardzo szybko jednak pryska, a Dupieux udowadnia, że nie ma pojęcia, jak korzystać z potencjalnego atutu. Zamiast umiejętnie dawkować swój specyficzny humor, serwuje na ekranie istną kanonadę dowcipów, spośród których większość chybia celu. W związku z tym, że „Wrong” zawodzi na polu czysto komediowym, można by pokusić się o próbę poważniejszej interpretacji filmu. W tej sytuacji najwięcej uwagi należałoby poświęcić dziwacznym kontaktom Dolpha z otoczeniem. Mężczyzna nie potrafi przyjąć do wiadomości, że jakiś czas temu stracił pracę, i regularnie powraca do biura, by – ku zdziwieniu dawnych kolegów – zajmować miejsce przy jednym ze stolików. Równie nieporadny bohater okazuje się także w życiu prywatnym.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.