Oscarowa rola Cate Blanchett w najlepszym znaczeniu tego określenia. Głęboka, poruszająca. A Woody Allen przypomina, że dramaty pisze równie dobrze jak lekkie komedie. „Blue Jasmine” to opowieść w stylu filmów takich jak „Mężowie i żony” albo „Hannah i jej siostry”.
Główna bohaterka bez przerwy prowadzi wewnętrzną walkę: ze swoją przeszłością, z wyobrażeniami o sobie, wyobrażeniami innych o niej, z własnymi ambicjami i niemożnością ich spełnienia. To opowieść o czasie, w którym o tym, kim człowiek jest, decydują jego sytuacja finansowa i pozycja zawodowa, przywiązanie do biurka w pracy – o czasie kryzysu. Jasmine nie jest nikim więcej niż kobietą z problemami, matką odrzuconą przez syna oraz siostrą kochaną mimo wszystko. Jej dominujące cechy to strach, roztrzęsienie, mitomania. Jedynymi śladami dawnej pewności siebie są drogie, eleganckie sweterki, torebki i przyzwyczajenie do luksusu: woli mieć długi i lecieć pierwszą klasą, niż korzystać z ekonomicznej.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.