Przepis na debiutanta

Dwa tygodnie temu pisaliśmy o wysypie płyt młodych wokalistek. Czas na panów. Największą presję czuje chyba Samuel Frederick Smith, znany jako Sam Smith. Brytyjczyk zdążył już wygrać plebiscyt BBC Sound of 2014 (pokonał m.in. Ellę Eyre i Banks) oraz Brits Critics Choice Award, a do tego otrzymał nominację do nagrody MTV Brand New For 2014. Jego debiutancki singiel „Money on my Mind” pojawił się na pierwszym miejscu listy przebojów w Wielkiej Brytanii. Zaliczył też gościnny występ w przeboju „La La La” Naughty Boya oraz hicie obecnej gwiazdy parkietowego grania – Disclosure „Latch”. Zyskał popularność za oceanem, o czym świadczą zaproszenie do Saturday Night Live i wyprzedane koncerty. Już ma również komplety na kilka najbliższych występów na Wyspach. On sam co prawda jeszcze jakiś czas temu mówił: „Nikt tak naprawdę nie wie, kim jestem, ale większość ludzi na Wyspach słyszało mój głos”, jednak to się już zmieniło, bo Sam Smith właśnie wydał pełnoprawny debiutancki materiał „In the Lonely Hour”. Album współtworzyli specjaliści od przebojów, pracujący wcześniej z Adele, Duffy (Eg White), Lily Allen, Ellie Goulding (Fraser T Smith) czy U2 i Palomą Faith (Steven Fitzmaurice). Smith powiedział, że „pisał piosenki w czasie, kiedy czuł się bardzo samotny i chciałby, żeby krążek pomógł tym, którzy nigdy nie byli zakochani”. Rzeczywiście w większości wypełniają go melancholijne ballady z wysokim wokalem Smitha w towarzystwie pianina albo gitary. Są też taneczne momenty w klimacie R’n’B („Life Suport”) i przede wszystkim hitowy, otwierający krążek numer „Money on my Mind”. Trudno jednak przewidywać, by 22-latek zasiał ferment podobny do tego, jaki swoim debiutem „19” wywołała pięć lat temu inna laureatka BBC Sound, Adele. „In the Lonely Hour” to co prawda doskonale przygotowany materiał, ale wydaje się, że brakuje mu błysku, dzięki któremu stałby się czymś więcej niż solidną, melancholijną opowieścią.