Michael Mendheim "Czterej jeźdźcy apokalipsy" - recenzja

Lenistwem ze strony autora recenzji wydaje się wygłoszenie już na samym jej początku formułki, że tego czy owego przedstawiać czytelnikowi nie trzeba, lecz w przypadku brytyjskiego rysownika – z polskimi korzeniami – Simona Bisleya pasuje ona jak ulał. Kto się zainteresował komiksem jeszcze w zeszłym stuleciu, na pewno już dawno czytał jego albumy z kosmicznym najemnikiem Lobo i barbarzyńcą Slaine’em czy wybuchowe spotkanie Batmana z Judge Dreddem w „Sądzie nad Gotham”. Najbardziej rockandrollowy artysta komiksowy do spółki ze scenarzystą Michaelem Mendheimem (i paroma innymi kolegami, których nazwisk na okładce nie znajdziemy, ale widnieją w stopce) świętuje trzydziestopięciolecie magazynu „Heavy Metal” właśnie wydanym u nas przez Mucha Comics albumem specjalnym. Rozmach przedstawionej w nim historii godny jest opowieści spisanej przez hollywoodzkiego szaleńca dysponującego astronomicznym budżetem. Siły diabelskie planują z wielkim hukiem zmieść ludzkość z powierzchni ziemi. Na ratunek rusza Adam Cahill, członek Zakonu Salomona, jedyny człowiek na tyle twardy, żeby strzelić sobie w głowę, udać się do piekła i z powrotem, a potem nakopać tytułowym jeźdźcom apokalipsy w cztery litery. Niby wszystko gra, ale dźwięki jednak brzmią fałszywie.

Pomijając niewybaczalną wpadkę drukarską – najwyraźniej farbie nie pozwolono dostatecznie wyschnąć i cały nakład komiksu ma pozlepiane strony, zaś przy ich rozdzielaniu niestety łatwo zniszczyć album – słowa nagany należą się również szanownym autorom. Bisley najwyraźniej cofnął się w artystycznym rozwoju o dobrych parę lat. Nadal polega oczywiście na będącej wykładnią jego stylu hiperboli, czyli muskuły nie mieszczą się w kadrach, a biusty w stanikach. Jednak jego programowe, wystudiowane i pozorne niechlujstwo chwilami przemienia się w niechlujstwo faktyczne, czego dowodem jest nie tylko nierówny poziom rysunków, lecz także niekiedy słabo czytelny układ poszczególnych stron. Rzecz jasna niektóre kartki nadal chciałoby się wyciąć, oprawić i powiesić na ścianie, ale całość wywołuje mieszane uczucia.