Twórca "Małej Moskwy" ma na koncie i hity i kicz

Wychowany w Legnicy, nieopodal największego w Polsce garnizonu radzieckich żołnierzy, Waldemar Krzystek cały czas jest wierny Dolnemu Śląskowi. W swoich filmach często wraca do naznaczonej obecnością okupanta przeszłości. Wbrew niesprzyjającemu klimatowi politycznemu chętnie podróżuje z kamerą także do Rosji. To właśnie on odkrył przed polską publicznością talent Swietłany Chodczenkowej, która ostatnio robi karierę w Hollywood i wystąpiła u boku Hugh Jackmana w „Wolverinie”.
Wśród aktorów twórca „Zwolnionych z życia” ma opinię wymagającego. W jednym z wywiadów bagatelizował jednak te sygnały z wrodzoną kokieterią: „Wykonawcy byli po prostu nieodporni na strumienie wody, które były w nich kierowane. Ale zmniejszyłem ciśnienie później, dałem tylko połowę”. W wystąpieniach publicznych Krzystek eksponuje charyzmę i cięty język, którym obdarza także swoich bohaterów. W kultowej scenie z filmu „80 milionów” działacz „Solidarności” odkrywający, że jego kochanka jest agentką tajnych służb, żegna kobietę słowami: „Miło było pier… ubecję”. Pełna werwy i humoru opowieść o wrocławskich opozycjonistach należy do najlepszych filmów reżysera i w swoim czasie została wytypowana na polskiego kandydata do Oscara. Wchodzący właśnie na nasze ekrany „Fotograf” nie powtórzy raczej tego sukcesu. Złożony z gatunkowych klisz thriller zwyczajnie Krzystkowi nie wyszedł, jednak jego autor wciąż należy jednak do najciekawszych twórców polskiego kina.

Od początku kariery imponował odwagą i tupetem. W czasach świetności kina moralnego niepokoju zrealizował średniometrażowy horror „Powinowactwo”. Za właściwy debiut uznaje jednak film „W zawieszeniu”. Niepokorny autor walczył o swój projekt przez trzy lata i ostatecznie zignorował zalecane przez cenzurę zmiany w scenariuszu. Choć akcja opowieści toczyła się w czasach stalinowskich, zawarto w niej czytelne odniesienia do represji spotykających członków „Solidarności”. Sukces „W zawieszeniu” okazał się możliwy dzięki okazanemu reżyserowi wsparciu starszych kolegów po fachu. Murem za Krzystkiem stanął szef zespołu filmowego „Zodiak” – Jerzy Hoffman. Doświadczeniem i radą służył Krzystkowi Sylwester Chęciński. Już od czasu „Powinowactwa” za scenografię do filmów reżysera odpowiedzialny był – wsławiony pracą nad „Ziemią obiecaną” – Tadeusz Kosarewicz. Z dwoma ostatnimi twórcami autor „Małej Moskwy” zdołał blisko się zaprzyjaźnić i stworzyć znaną we wrocławskim środowisku filmowym „lożę szyderców”.