Książki

Co druga wypożyczalnia przestawiła się na pracę online, więc nie ograniczyła działalności. Nie wszyscy z tego skorzystali. Ubyło milion czytelników.

Darnella Frazier, 18-latka, która sfilmowała aresztowanie i morderstwo George'a Floyda w Minneapolis pod koniec maja 2020 r., otrzymała w piątek specjalną Nagrodę Pulitzera, najbardziej prestiżową nagrodę dziennikarską w Stanach Zjednoczonych.

Co to? Jan Paweł II? – zapytała mnie koleżanka, widząc, że trzymam książkę „Drogi nadziei” szwajcarskiego socjalisty i krytyka globalizacji Jeana Zieglera. Oczywiście chodziło jej o tytuł. Tytuł faktycznie może się kojarzyć z „Przekroczyć próg nadziei” – wywiadem rzeką, który z papieżem przeprowadził włoski publicysta Vittorio Messori. Tamta książka stała się w połowie lat 90. bestsellerem, sprzedano jej ok. 20 mln egzemplarzy, wiele z nich w Polsce. Nic dziwnego, że takie skojarzenie mogło się pojawić.

Ta recenzja byłaby inna, gdyby „Chamstwo” Kacpra Pobłockiego pojawiło się na rynku trzy lata temu. Wtedy godziłoby się napisać, że była długo wyczekiwana, że w końcu otrzymaliśmy ludową perspektywę w historii. Ale mamy rok 2021 – i w związku z tym na książkę Pobłockiego trzeba spojrzeć inaczej.

„Przewóz” to fabularnie antywestern – czy może raczej antyeastern – choć nietypowy, hybrydowy, zamieszkany przez różne inne gatunki, style i inspiracje.

Kto choć trochę interesuje się sportem, ten wie, że każda wielka gwiazda gier zespołowych ma swoich ochroniarzy. To tacy trochę słabsi, ale za to bardzo bojowi koledzy z drużyny. Ich zadaniem jest uprzykrzanie życia każdemu, kto za bardzo przeszkadza gwieździe. A to kopną boleśnie w kostkę, a to dadzą kuksańca, jak sędzia nie patrzy. A czasem nawet jak patrzy.

Prometeizm, mesjanizm, Polska Chrystusem narodów, naród wybrany, ale i nieprzeciętny. Taka wizja historii mocno podszyta cierpiętnictwem i megalomanią, przesłania doświadczenia innych. I prawdę mówiąc własne też. Tymczasem Brian Porter-Szűcs udowadnia, że jest alternatywa dla romantycznego widzenia świata.

10 książek, w tym m.in. "Oświęcim. Czarna zima" (M. Kącki), "Nomadland. W drodze za pracą" (J. Bruder) - znalazło się w gronie nominowanych do 12. edycji Nagrody im. Kapuścińskiego za najlepszy reportaż 2020 r. Spośród nich wyłoniona zostanie finałowa piątka, a we wrześniu laureat lub laureatka nagrody.

Miała naturę mentorki. Chciała być autorytetem, stanowić wzór. Pragnęła ulepszać umysły i kształcić gust innych, mówić ludziom rzeczy, których nie wiedzieli - pisze Sigrid Nunez w eseju biograficznym "Sempre Susan. Wspomnienie o Susan Sontag". Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Pauza.

Słynny francuski filozof i matematyk d’Alembert spotkał kiedyś znajomego profesora prawa z Genewy. Rozmawiali na temat wspólnego, jeszcze słynniejszego przyjaciela Woltera. Trudno się było nim nie zachwycać, zważywszy na jego wszechstronność i oryginalne sądy na każdy prawie temat.

Był naukowcem znanym na całym świecie, przez lata kierował Katedrą Socjologii na Uniwersytecie w Leeds, pisał po kilka książek rocznie, wnikliwie analizując rzeczywistość. W Polsce pomijany, pojawia się od czasu do czasu jako bohater czarnej legendy. Książka „Wygnaniec. 21 scen z życia Zygmunta Baumana” Artura Domosławskiego rzuca wiele światła na tę postać. I jest lekturą na czasy interregnum, płynności i rozpadu więzi społecznych.

Gdybym był nauczycielem historii w liceum, moi uczniowie czytaliby „Całkiem zwyczajny kraj”. Trochę braku zaufania do zastanych pojęć nigdy nie szkodzi.

Niby wiemy, że globalizacja, że kurczenie się czasu i przestrzeni, a do tego efekt motyla itd. Ale jak przyjdzie co do czego, to okazuje się, że taka na przykład Birma interesuje przeciętnego Polaka tyle co zeszłoroczny śnieg. Bo na drugim końcu świata, a w dodatku biedna. Chiny – to już prędzej, bo słyszeliśmy, że są teraz światowym mocarstwem i mogą się pobić z Wujem Samem, a poza tym mają nam wybudować Pas i Szlak, by dostarczać więcej taniej elektroniki. Tajlandia – owszem, szwagier był tam na urlopie i my też chcemy, jak tylko ustaną pandemiczne restrykcje. Ale do Birmy na wakacje nikt normalny nie jeździ. Nie wiadomo nawet, czy to w końcu Birma, czy jednak Mjanma.

Żyjemy w czasach, gdy katolicyzm bardzo łatwo atakować. Próbę jego obrony podjął Michał Gierycz. Ale to jeszcze nie wszystko. Naukowiec z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego pochwałę katolicyzmu uprawia na polu, z którego bardzo wielu chciałoby wiarę usunąć. Jego książka to nie rozprawa teologiczna, to nie esej o etyce i życiu duchowym. Gierycz jest politologiem, a to znaczy, że o katolicyzmie chce rozmawiać w kontekście polityki – sztuki rządzenia państwem.