„The Ship” nie jest zapewne najwybitniejszym dziełem Eno, ale świat, który stworzył, jest wyjątkowy. Jak już wciągnie, nie pozostawi obojętnym. Nie jest to jednak płyta dla każdego.
Nowa solowa płyta legendy ambientu Briana Eno zabiera słuchacza w niełatwą podróż. W wywiadach autor mówił, że piętno na tym albumie odcisnęła jego fascynacja I wojną światową, tym transkulturowym szaleństwem, a także tragedią „Titanica”. Faktycznie „The Ship” sprawdziłby się jako tło muzyczne do filmu dokumentalnego o tym światowym konflikcie. Niepokój, nieprzewidywalność, porażające dźwięki na zmianę ze wzruszającymi. Otwierający album, ponad 21-minutowy tytułowy numer zabiera nas z kolei w odmęty tonącego statku. Słuchając go, można odnieść wrażenie, jakby dochodziły do nas dźwięki tej katastrofy, jakieś nieokreślone odgłosy rozmyte przez morską toń i tony stali. Album kończy w zasadzie jedyna „klasyczna” piosenka na „The Ship”, „I’m Set Free”, napisana przez Lou Reeda w czasach The Velvet Underground. „The Ship” nie jest zapewne najwybitniejszym dziełem Eno, ale świat, który stworzył, jest wyjątkowy. Jak już wciągnie, nie pozostawi obojętnym. Nie jest to jednak płyta dla każdego.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.